Cinsel taciz, işyeri dokunulmazlığını ihlal, tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ve hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2010 gün ve 2009/452 Esas, 2010/403 sayılı Kararına karşı temyiz isteminin reddine dair 07.06.2010 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle, sanığın itirazını değerlendiren Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2010 tarih ve 2010/163 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın red edilmesinden sonra sanığın yine Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesine 04.06.2010 tarihli temyiz dilekçesi verdiği, mahkemenin 07.06.2010 tarihli Ek Karar ile daha önce itiraz makamı tarafından sanığın itirazının incelendiği ve bu hususta bir karar verildiği, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı belirterek temyiz talebini reddettiği, sanığın temyiz talebinin reddine dair Ek Kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının CMUK.nın 315. maddesi uyarınca reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy