Kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çaycuma Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2010 gün ve 2010/827 Esas, 2010/625 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz iddialarının reddine,
Ancak;
Sanığın cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair 01.03.2007 tarihli hükme ilişkin Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 29.09.2009 gün ve 2008/13492 Esas, 2009/10698 Karar sayılı ilamı ile suç vasfına yönelik itirazları reddedildiği ve mahkemece bu ilama uyulmasına da karar verildiği halde, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken dosya içeriğine uymayacak şekilde sanığın zincirleme şekilde işlenen cinsel taciz suçundan mahkûmiyeti yerine kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1421 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.