Cinsel taciz suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2010 gün ve 2009/1240 Esas, 2010/791 Karar sayılı hükme yönelik sanığın temyiz isteminin reddine dair 26.08.2010 tarih ve aynı sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin CMUK.nın 305. maddesinin 1 numaralı bendini iptaline ilişkin kararının 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra Mahkemece 07.06.2010 tarihli gerekçeli kararın, ‘hükmün temyiz edilebilir hale geldiği’ açıklamasıyla sanığa 15.12.2010 tarihinde ikinci kez tebliğ edilmesinin sanığa yeni bir temyiz ... vermeyeceği, bu itibarla sanığın 20.12.2010 tarihli dilekçesinin temyiz isteminin reddine dair karara yönelik süresinden sonra yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu, ancak CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, temyiz edildiği benimsenen 26.08.2010 tarihli Ek Kararda ise kanun yoluna başvuru şekli gösterilmeyerek usul hükümlerine aykırı davranıldığı, bu itibarla sanığın 05.10.2010 tarihinde tebliğ olunan temyiz isteminin reddine dair karara yönelik 20.12.2010 günlü dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen hükmün ceza miktarı itibarıyla kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy