Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.10.2010 gün ve 2009/293 Esas, 2010/578 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
TCK.nın 62. maddesinde takdiri indirim nedenleri sınırlı olarak belirtilmediği ve takdiri indirim nedenlerinin varlığı ve uygulanması halinde bu nedenlerin gösterilmesinin öngörüldüğü, mahkemece sanık hakkında nedenleri bulunmadığından takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından; Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2010 gün ve 2010/66 Esas, 2010/459 Karar sayılı dosyasında sanığın mağdura karşı sarkıntılık suçundan dava açılarak mahkemece mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2012 tarihli ilamı ile anılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve bu dosyada sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu hakkında dava açılmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy