MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Katılan vekiline 11.01.2011 günü tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 24.01.2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, katılan vekilinin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar müdafilerinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların mağdureyi zorla araca bindirdiklerini gören tanık ...’in yanında bulunan şahsa 155’i aratarak olayı ihbar etmesi üzerine soruşturmanın başlaması ve kolluk görevlilerin mağdurenin alıkonulduğu eve gelerek mağdureyi kurtarmaları karşısında, koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından, sanıklar hakkında TCK.nın 109/2. maddesine göre hükmolunan 2'şer yıl 6'şar ay hapis cezaları, aynı Kanunun 109/3.b maddesi ile bir kat artırılırken 4 yıl 12 ay yerine, aylar yıla çevrilerek 5 yıl olarak, 109/5. maddesi ile yarı oranında artırılırken 6 yıl 18 ay yerine, 7 yıl 6 ay olarak fazla hükmolunması, sonraki uygulamalar itibariyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
CMK.nın 326/2. maddesinde belirtilen “İştirak halinde işlenmiş bir suç nedeni ile mahkûm edilmiş olanlara sebebiyet verdikleri yargılama gideri ayrı ayrı yükletilir” hükmüne aykırı olarak sanıklar hakkında belirlenen yargılama giderlerinin müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar, alt soyları haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi; hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin bölümde yer alan "...müştereken ve müteselsilen ..." ibaresinin çıkartılarak, yerine "...sarfına neden oldukları miktar gözetilmek suretiyle ayrı ayrı ..." sözleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy