Tehdit, hakaret ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.01.2010 gün ve 2009/405 Esas, 2010/15 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Anayasa Mahkemesi'nin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin, 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizi kabil olmadığından, sanığın bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında hakaret ve cinsel taciz suçlarından verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın cinsel taciz içerikli mesajları 29.01.2009 tarihinde yaşanan olaylardan dolayı mağdurenin müracaatından sonra gönderdiği anlaşıldığından, mesajların karşılıklı rızaya dayalı çekilip çekilmediğinin araştırılması yönündeki bozma isteyen düşünce ile sanık hakkında tüm suçlardan ayrı ayrı adli para cezası ile cezalandırılması yönünde hüküm kurulduktan sonra ayrı bir paragrafta sanığa verilen adli para cezaları hakkında TCK.nın 52/4. uyarınca taksitlendirme yapılması öngörülüp bunun da tüm hükümlere yönelik olarak kurulduğu açıkça anlaşıldığından ve yine TCK.nın 61. maddesi uyarınca gerekçeleri gösterilmek suretiyle teşdit uygulandığından, tebliğnamdeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Hakaret ve cinsel taciz suçlarından verilen temel 4 ay adli para cezasında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 100 gün adli para cezası yerine, 3 ay 15 gün adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerdeki “TCK.nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak, 3 ay 15 gün adli para cezası ile TCK.nın 52. maddesi uyarınca 2100 TL adli para cezası" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine “TCK.nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve TCK.nın 52/2. maddesinin uygulama bölümüne "2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy