Cinsel taciz suçundan sanık ... ve yaralama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçtan beraatine, sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2009 gün ve 2009/789 Esas, 2009/1803 Karar sayılı hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca 2.000 TL'ye kadar olan mahkûmiyete dair kararların kesin nitelikte olduğu, buna göre sanığa 5237 sayılı TCK.nın 86/2, 29, 62/1 ve 52. maddelerine göre yaralama suçundan tayin olunan 1500 TL'den ibaret cezanın türüne, miktarına ve hüküm tarihine göre kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından ve cinsel taciz suçunun mağduresi ...'in eşi olan sanığın bu suçtan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı ve bu nedenle mahkemece sanık yönünden 19.10.2009 tarihli celsede verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.