KARAR
Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ..., ırza geçme suçundan sanık ..., zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ..., reşit omayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in ırza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar ...,...,... 'in ise atılı suçlardan beraatlerine dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2010 gün ve 2009/429 Esas, 2010/130 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Karar tarihi itibariyla mağdureler hakkındaki koruma kararlarının sona ermesi nedeniyle Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun katılan sıfatının sona erdiği ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiin temyziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Irza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkındaki ırza geçme suçundan verilen cezanın tür ve miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmaması, bu husus infazda nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştur.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
.../...
-2-
Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2 . maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 25.06.2002 ile karar tarihi arasında bu sürenin dolduğu gözetilmeden davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
...
Full & Egal Universal Law Academy