Müstehcenlik suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 2008/204 Esas, 2008/629 Karar sayılı hükme yönelik sanığın vâki temyiz isteminin reddine ilişkin Mahkemece verilen 15.03.2012 gün ve aynı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, ve bunlardan birinin veya birkaçının kararda gösterilmemiş olması ya da yanlış gösterilmesi halinde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 29.12.2008 günlü kararda ise “...verilen karar ve içeriğine karşı yedi gün içinde...temyiz isteminde bulunulabileceği…” denilmek sûretiyle sanık yönünden kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcının açık şekilde gösterilmemesi nedeniyle aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu nazara alınıp, kanun yoluna başvuru şeklinin gösterilmemesi nedeniyle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından; sanığın 21.02.2012 tarihli dilekçesinin süresinde verilmiş temyiz başvurusu olarak kabulü ile yerel mahkemenin 15.03.2012 günlü temyiz talebinin reddine dair Ek Kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy