Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; eyleminin sarkıntılık suçunu oluşturduğunun kabûlü ile mahkûmiyetine dair Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2006/61 Esas, 2006/338 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve süresinden sonra ise sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık müdafiin 02.05.2006 tarihinde tefhim olunan hükmü, 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.05.2006 günlü dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;
Sanığa isnat olunan 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde tarif edilen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine ilişkin 02.05.2006 tarihli karar gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞMESİNE, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.