MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamından; sanığın mağdureye yönelik birden fazla kişiyle beraber cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığı halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3b-3f. madde ve fıkraları ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 109/1, 109/3b-3f. maddeleri gereğince hüküm kurulması,
Mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle baro tarafından vekil tayin edildiği ve mağdure ile vekili arasında vekaletnameye dayalı bir ilişki bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2011 yerine 2010 yılı olarak gösterilmesi,
Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.