Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.09.2012 gün ve 2010/258 Esas, 2012/153 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin, sanığa tayin olunan cezaların miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.09.2011 tarihli raporda mağdurun orta-ağır derecede mental retarde olduğunun tespit edildiği ve ruh sağlığının değerlendirilemediğinin belirtilmesine karşın, gerekçesi de gösterilmeden mağdurun ruh sağlığının bozulduğu belirtilerek TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması suretiyle cezanını arttırılması,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemin manevi cebirle işlendiğinden bahisle temel ceza TCK.nın 109/2. maddesine göre tayin edilmiş ise de, dosya kapsamına göre sanığın mağdura maddi cebir tehdit veya hile uyguladığına ilişkin delil bulunmadığı, manevi cebrin bu madde kapsamında değerlendirilemeyeceği, sabit olan eylemin TCK.nın 109/1. maddesine uygun olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.