MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli yağma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanıkların eylemleri nedeniyle birden fazla kişinin katılımı dolayısıyla arttırım yapılabilmesi için TCK.nın 37. maddesi anlamında suçu doğrudan birlikte işlemelerinin zorunlu olduğu, somut olayda sanık ...'in azmettiren konumunda olup eyleme doğrudan katılmadığı anlaşılmakta ise de; 109/3-f'nin yanında 109/3-b bendinin ve 149/1-a-d yanında 149/1-c bendinin uygulanması neticeye etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
5237 sayılı TCK.da yağma eyleminin konutta işlenmesi suçun nitelikli hali olarak düzenlendiği gözetilmeden ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulması,
Sanıkların eylemleri nedeniyle birden fazla kişinin katılımı dolayısıyla arttırım yapılabilmesi için TCK.nın 37. maddesi anlamında suçu doğrudan birlikte işleyen sıfatlarının bulunması gerektiği gözetilerek sanıklar hakkında cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken uygulama olanağı bulunmadığı halde 103/3. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.