(5237 S. K. m. 39, 51, 53, 62, 103)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;
Karar: Sanık Kıymet müdafiin süresinden sonra yaptığı ve ceza miktarına göre de uygun olmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğine göre, 12.06.1995 doğumlu olup suç tarihinde 14 yıl 11 ay 17 günlük olan mağdurun suçun oluşumuna etkisi bakımından yaşı üzerinde durularak, resmî bir sağlık kuruluşunda doğup doğmadığının araştırılması, resmi bir sağlık kuruluşunda doğmadığının anlaşılması halinde, yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilip, tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup mağdurun suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Sanık Yasin'in, mağduru, sanık Kıymet tarafından tayin edilen yerden alarak olayın meydana geldiği eve getirmek ve bu evde beklemekten ibaret eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçuna TCK.nın 39. maddesi uyarınca yardım niteliğinde olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
Sanık Yasin hakkında fuhuş suçundan hüküm kurulurken mahkemece, sanığın geçmişi ve suç işleme hususundaki eğilimleri gözetildiğinde ileride suç işlemekten çekineceği hususunda yeterli kanaat oluştuğundan bahisle TCK.nın 51. maddesi uyarınca verilen cezanın ertelenmesine karar verildiği halde, olumsuz kişilik özellikleri, cezanın ıslah amacı, suçun işleniş şekli ve işlenmesindeki özellikler nazara alınarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya hükmedilen cezada TCK.nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi suretiyle çelişki oluşturulması ve TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmolunmaması,
Sanık Kıymet hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar ve sanık Kıymet müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy