Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin hükme karşı sanığın vaki temyiz talebinin reddine dair Karacabey Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2011 gün ve 2007/147 Esas, 2010/192 sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
01.07.2011 tarihli sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin karar 04.07.2011 günün sanığa tebliğden itibaren yasal süresinden sonra 15.07.2011 tarihinde temyiz edilmişse de; kararda kanun yolu süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltıcı ve tereddüte neden olacak biçimde belirtilmiş olması Anayasa'nın 40/2. ve 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 232/6. madde ve fıkralarına aykırı olması karşısında 01.07.2011 tarihli Ek Karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulü ile gereği düşünüldü:
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar, usûl ve kanuna uygun olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy