Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2005 gün ve 2005/228 Esas, 2005/378 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin Adıyaman Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.08.2002 tarih ve 2002/852 Esas, 737 Karar sayılı kararı ile SHÇEK'e bağlı yetiştirme yurdunda koruma altına alınması nedeniyle SHÇEK'in katılma isteminin kabulüne karar verilmiş ve aynı Mahkemenin 01.07.2003 tarih 2003/569 Esas, 562 sayılı Kararı ile mağdure bir iş ve meslek sahibi oluncaya kadar koruma kararının uzatılmasına karar verilmiş ise de; 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının, sayılan istisnalar hariç çocuk reşit olana kadar devam edeceği, ..., doğumlu mağdurenin hüküm verildiği tarihte onsekiz yaşını tamamladığı ve 12.12.2003 tarihinde Milli Eğitim Müdürlüğünde işe başlaması nedeniyle koruma kararı ve dolayısıyla katılma hükümsüz kaldığından, SHÇEK'in sanıklar haklarında kurulan hükümleri temyize hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, SHÇEK vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy