Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2008 gün ve 2007/189 Esas, 2008/189 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçuyla ilgili verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığından katılan vekilinin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Oluş ve kabule göre, cebir ve tehdit olmaksızın sanıkla kaçıp birlikte olan mağdure hakkında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.12.2007 tarihli raporda, olay sonucu ruh sağlığının bozulmadığının bildirilmesi, aradan geçen süre, inceleme tarihi itibarıyla mağdurenin reşit olması nazara alınarak tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 53/1 maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkartılarak yerine “Sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.