MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanık hakkında “ ....103/2. maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre mağdurun soruşturma ve kovuşturma sırasındaki anlatımlarının bir bütün olarak değerlendirilmesi ve Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün raporunda fiili livatanın maddi delillerinin bulunmadığının bildirilmesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu kanaatine varıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca ve suçun işleniş biçimi gözönüne alınarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ” karar verildiği halde, gerekçeli kararda “ .... sanığın nitelikli cinsel istismar suçundan eylemine uyan TCK.nın 103/2, 103/4, 103/6, 43/1, 31/2. maddeleri, ........ gereğince cezalandırılması mahkememizce uygun görülmüş ve bu yönde tam bir vicdani kanaat hasıl olmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.