Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza mahkemesinden verilen 13.12.2011 gün ve 2008/257 Esas, 2011/233 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tanıklar ..., ..., ..., ...'in beyanları, mağdurun kovuşturma aşamasında verdiği dilekçesinde ''trafik kazasından dolayı zaten ruhi-psikolojik sıkıntılarım vardı, taciz olayı ile ilgili emin değilim bana uygulamış olduğu fiziki muayeneyi yanlış anlamış olabilirim'' şeklindeki bildirimi, olaydan önce ... devlet hastanesi tarafından 13.03.2008 tarihinde müşteki için anksiyete tanısının konulduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın tıbbi bir zorunluluk olarak mağdurenin omirliklerine eliyle temas etmek suretiyle muayene etmesi sırasında muayenin gerektirmediği tarzda ve cinsel amaçla hareket ettiğine ilişkin müştekinin soyut iddiası dışında sanığın bu suçtan cezalandırılmasını gerektirir şekilde kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği, tıbbi müdahalenin eylemin hukuka aykırılık unsurunu kaldırdığı gözetilerek müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.