Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2012 gün ve 2012/263 Esas, 2012/277 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık müdafiin yüzüne karşı 18.12.2012 verilen hükmü kanuni süre geçtikten sonra 08.01.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi uyarınca re’sen yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, 18.12.2012 olan karar tarihinin 02.03.2012 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığa verilen hapis cezasının kanunî sonucu olarak TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverme tarihine kadar da yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; bu husus infaz aşamasında da nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, re'sen temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy