Tebliğname No : 14 - 2012/25777
MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18.10.2011
NUMARASI : 2010/72 Esas, 2011/259 Karar
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanları, bu beyanı doğrulayan tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamından; suç tarihinde alkollü olan sanığın akşam vakti sokak ortasında mağdurenin arkasından gelip boğazından kavrayıp yere yatırdığı, kıyafetinin içine elini sokup mağdurenin göğüslerini sıktığı, mağdurenin kardeşinin müdahalesine rağmen onu da ittirdiği ve sokaktan yardıma gelen kişinin bağırmasına kadar mağdurun göğüslerinde morarma oluşturacak şekilde eylemine devam ettiği olayda, sanık hakkında TCK.nın 61. maddesi gereğince ceza belirlenirken “Suçun işleniş şekli ve yeri ile sanığın kastının yoğunluğu” göz önüne alınarak cezanın belirlenmesinde TCK.nın 3/1. fıkrasındaki hakkaniyet ve orantılılık koşulu da nazara alınıp alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ,
Suç tarihinde 15 yaş 5 aylık olan mağdure hakkında Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.01.2011 yazım, 02.06.2010 ve 03.11.2010 muayene tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına dair yapılan tespitin, çocuk psikiyatrisinin muhalefeti ile oyçokluğu ile karara bağlanmış olması da gözetilerek mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/a maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre karar sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy