Tebliğname No : 14 - 2012/47650
MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22.12.2011
NUMARASI : 2008/87 Esas, 2011/248 Karar
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (her iki sanık hakkında), kasten yaralama (sanık Özgün hakkında)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;
Sanık Özgün hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve kabule göre, sanıkların olay günü okula giden mağduru dövmekle tehdit edip onu zorla etrafı biriketle çevrili boş bir araziye götürdükten sonra, sırasıyla önce sanık Özgün'ün, daha sonrada sanık Mehmet'in cinsel organlarını mağdurun poposuna sürtmeleri şeklinde bizzat gerçekleştirdikleri eylemlerle birlikte her bir sanığın diğerinin eylemine 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi kapsamında fail olarak katılmış olmalarından dolayı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/3 ve 43/1. maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin ceza miktarlarıyla kazanılmış haklar saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy