Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2011 gün ve 2011/427 Esas, 2011/732 Karar sayılı hüküm ile 23.03.2012 günlü ve 03.01.2013 günlü, aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararların Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece sanığın yokluğunda verilen 25.10.2011 günlü hükmün başka bir suçtan cezaevinde tutuklu bulunan sanığa 24.11.2011 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından, kanuni süresinde sanık tarafından verilen 29.11.2011 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ile ilgili olarak mahkemece temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle hazırlanan muhtıranın sanığın tahliye olması nedeniyle aynı çatı altında birlikte yaşadığı babası Bahattin Gündüz'e 06.02.2012 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından, süresinde temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle kararın 14.02.2012 günü kesinleştirilerek infaza verildiği, anılan ilama istinaden cezaevine alınan sanığın 21.03.2012 tarihinde verdiği ikinci temyiz dilekçesi ile ilgili olarak mahkemece 23.03.2012 günlü, 2011/427 Esas, 2011/732 sayılı Kararla mahkeme hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle temyizin reddine dair Ek Karar verilip anılan kararın o tarihte cezaevinde yatmakta olan sanığa tebliği yerine ev adresi itibarıyla çıkartılan tebligatın aynı çatı altında yaşadığı yengesi ...'e 11.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, buna karşılık sanığın aynı gün cezaevinden mahkemeye mahsup talepli dilekçe vermesi üzerine, mahkemece mahsup kararı verilmesi sonrasında sanığın 28.05.2012 tarihinde üçüncü temyiz dilekçesini vermesine rağmen cevap verilmemesi üzerine 31.12.2012 tarihinde dördüncü temyiz dilekçesini de vermesinin ardından mahkemece 03.01.2013 tarihli, 2011/427 Esas, 2011/732 sayılı kararla ilk temyiz dilekçesinin süresinden sonra verildiği gerekçesiyle 2. kez temyizin reddine ilişkin Ek Karar verilip kararın 04.01.2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve son olarak sanığın itirazen infazın durdurulması talepli 28.01.2013 günlü dilekçesine itirazen bakan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin anılan dilekçenin temyizin reddi kararının temyizi dilekçesi sayılarak dosyanın Yargıtaya gönderilmesi yönündeki kararına istinaden dosyanın Dairemize gönderildiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, ceza
davalarında temyiz harcı alınmasına ilişkin kanuni düzenlemenin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi karşısında sanık tarafından verilen 29.11.2011 tarihli ilk temyiz dilekçesinin süresinde kabul edilerek dosyanın Yargıtaya gönderilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile muhtıra tebliğine rağmen harcın yatırılmaması nedeniyle kararın infaza verilmesi üzerine sanık tarafından verilen 21.03.2012 günlü ikinci temyiz dilekçesi hakkında verilen 23.03.2012 tarihli temyizin reddine dair Ek Kararının hatalı olması sebebiyle 23.03.2012 günlü temyizin reddine dair Ek Karar ile bu karara dayanılarak sonradan verilmesinden dolayı hukuken yok hükmünde sayılan 03.01.2013 tarihli temyizin reddine dair ikinci Ek Kararın kaldırılması sonrası yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanığın 12.03.2011 tarihinde kayden 01.09.1996 doğumlu olup, 15 yaşını bitirmeyen mağdureyi rızasıyla Tavşanlı ilçesinden alıp değişik yerlerde yaşayan akrabalarının yanına götürmesinin ardından, burada ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin 12.03.2011-18.04.2011 tarihleri arasında rızasıyla yanında tuttuğu ve bu dönemde herhangi bir cinsel eylem veya suç teşkil edecek harekette bulunmaksızın birlikte kaldığı, mağdurenin 18.04.2011 günü vâki ihbar üzerine ... il merkezinde kaldıkları evde polis memurlarınca bulunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın eyleminin TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy