Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; tehdit suçundan ceza verilmesine yeri olmadığına ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.01.2013 gün ve 2011/89 Esas, 2013/19 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tehdit suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/88 Esas, 2009/259 Karar sayılı ilamı ile 6000 TL adli para cezasına mahkûm olan sanığın bu ilamının tekerrüre esas olduğu ve cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kururlunun 18.06.2013 gün 2012/13-1302 Esas, 2013/309 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasına "sanığın Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/88 Esas, 2009/259 Karar sayılı ilamı ile 6000 TL adli para cezasıyla mükerrir olduğundan, cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.