Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2011 gün ve 2011/58 Esas, 2011/92 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine verilen, Dairemizin 04.04.2012 gün ve 2012/1063 Esas, 2012/3940 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2013 gün ve 2013/4035 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 04.04.2012 gün ve 2012/1063 Esas, 2012/3940 Karar sayılı onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, CMK.nın 308/2 ve 3. maddesi uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(Karşı Oy)
KARŞI OY
Sanıklar ... ve ...'nin birlikte gerçekleştirdikleri mağdurenin hürriyetini yoksun bırakma eyleminde; somut olayda suçun işleniş biçimi, sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı, eylemin oluş ve gelişimine göre sanık ...'ın eylemdeki etkin, aktif ve sürükleyici rolü, sanık ...'in diğer sanığa göre daha az etkin ve ikincil konumu, sanık ... hakkında ikinci
kez TCK.nun 58. maddesinin uygulanıyor olması, mağdurenin, sanık ...'in eylem sürecindeki davranışları ile ilgili bu sanık hakkındaki olumlu beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ... hakkında uygulanan teşdit oranının oranlılık ve cezaların şahsileştirilmesi ilkesine aykırı olarak sanık ... hakkında da uygulanması nedeniyle sanık ... yönünden verilen hükmün onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy