Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2006 gün ve 2003/249 Esas, 2006/75 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın lehe olarak kabulü halinde sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs eylemi nedeniyle TCK.nın 35/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, mağdureye verilmek istenen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek basit cinsel saldırı suçunun temel haline ilişkin 102/1. maddesinde öngörülen cezanın altında olamayacağının gözetilmesi suretiyle, 5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılarak belirlenmesi ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeyerek hüküm kurulması,
Uygulamaya göre de;
Sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilirken, aynı maddenin 3. fikrası uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy