Dairemizin 04.05.2012 gün ve 2012/5627 Esas, 2012/5110 Karar sayılı kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2012 gün ve 2012/93679 sayılı yazısı ile itiraz etmesi üzerine Dairemizce verilen 07.11.2012 gün ve 2012/13376 Esas, 2012/10966 Karar sayılı ilamı ile itirazın reddiyle dosyanın anılan hususta gerekli kararın verilmesi için gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen 21.05.2013 gün ve 2012/14-1538 Esas, 2013/255 sayılı Kararla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraznamesinin kabulü ile dosya hakkında 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d. maddesindeki yetkiye istinaden karar verilmesi için Dairemize geri gönderilmekle evrak incelendi;
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2012 gün ve 2011/375 Esas, 2012/18 Karar sayılı hükmün süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirilerek infaza verilmesinin ardından O Yer Cumhuriyet Başsavcılığının başvurusu üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20.03.2012 gün ve 16937 sayılı kanun yararına bozma istemlerine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize tevdi olunan evrakla ilgili yapılan inceleme sonucunda verilen 04.05.2012 gün ve 2012/5627-5110 sayılı ilamla kanun yararına bozma isteminin kabulü ile Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2012 gün ve 2011/375 Esas, 2012/18 Karar sayılı hükmünün CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına karar verilmiş olup anılan karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2012 gün ve 2012/93679 sayılı itiraznamesi ile Dairemizce CMK.nın 309/4d. bendi gereğince bozma nedeni hükümlüye daha hafif bir ceza verilmesini gerektirdiğinden anılan bent uyarınca yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan hükmün bozulması ile yetinilmeyip gereken kararın doğrudan Dairemizce verilmesi gerektiği belirtilerek vaki itirazın kabulü ile hükümlü hakkında daha hafif bir cezanın tayin edilmesi istenilmiş, Dairemizce verilen 07.11.2012 gün ve 2012/13376 Esas, 2012/10966 Karar sayılı ilamla itirazın reddedilmesi sonrası dosyanın itirazla ilgili nihai kararın verilmesi için gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen 21.05.2013 gün ve 2012/14-1538 Esas, 2013/255 sayılı Kararla söz konusu itirazın kabulü ile Dairemizin 04.05.2012 gün ve 2012/5627 Esas, 2012/5110 Karar sayılı bozma
kararının kaldırılmasına ve belirtilen hukuka aykırılığın giderilmesiyle ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d. maddesindeki yetkiye istinaden karar verilmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmekle gelen dava evrakı incelendi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı göz önüne alınarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizin 04.05.2012 gün ve 2012/5627-5110 sayılı Kanun Yararına Bozma kararının kaldırıldığı göz önüne alınarak yapılan değerlendirme sonucunda gereği düşünüldü:
Mahkemenin kabulüne göre mağdureye yönelik fiziki bir temas olmaksızın kendi cep telefonundan mağdurenin kullandığı cep telefonuna “ay çok tatlı alo deyişin var, tanışmak istermisin” şeklinde cinsel amaçlı mesaj gönderen sanığın eylemi 5237 sayılı TCK.nın 105. maddesine uyan cinsel taciz suçunu oluşturduğu dosya kapsamından anlaşıldığından Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2012 gün ve 2011/375 Esas, 2012/18 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 gün ve 2012/14-1538 Esas, 2013/255 Karar sayılı ilamı uyarınca 5271 sayılı CMK'nun 309/4d. bendinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Sanığın cinsel taciz suçundan eylemine uyan TCK.nın 105/1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı nazara alınarak takdiren adli para cezası tercih edilmek suretiyle takdiren 90 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
Sanığın yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek neticeten 75 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
Sanık hakkında belirlenen gün para cezasının sanığın sabıkasız oluşu ve dosyaya yansıyan kişiliği ile şahsi ve ekonomik hali nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nun 52/2.maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'dan paraya çevrilmek suretiyle sonuç olarak sanığın 1.500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
Sanığın ekonomik ve şahsi durumuna göre para cezasının birer ay ara ile sanıktan 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının muaccel olacağı ve ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına, (ihtar yapılamadı),
Sanığın sabıkasız oluşu ile dosyaya yansıyan kişilik özellikleri dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varıldığından 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesi gereğince HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASINA,
5271 sayılı CMK.nın 231/8. maddesi gereğince sanığın beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, takdiren sanığa bu maddede belirtilen tedbirlerden herhangi birinin uygulanmasına yer olmadığına,
5271 sayılı CMK.nın 231/10. maddesi uyarınca denetimli serbestlik süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği takdirde açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine, aksi halde açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün açıklanacağı hususunda sanığa ihtarat yapılmasına (yapılamadı),
Yapılan yargılama giderleri olan toplam 29,50 TL'nın sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına, dair katılanlar ile sanığın yokluğunda CMK.nın 309/5. maddesi gereğince itirazı kabil olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı” şeklinde hüküm kurulmasına, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.