Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2008 gün ve 2008/142 Esas, 2008/235 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 07.11.2008 tarihli raporunda, kendisinde saptanan hafif ile orta derece arasında zeka geriliği nedeniyle mağduru bulunduğu cinsel saldırı suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve bu eylemlere karşı koyma gücünün bulunmadığı bildirilen mağdurun zorunlu vekilinin 02.07.2008 tarihli oturumda sanığın atılı suçu işlediğini gösteren deliller mevcuttur, tutukluluk hali sürsün diyerek şikayetini ifade etmiş bulunmasına rağmen kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı ve vekilin mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'ın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ... 'un katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.