Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Siirt Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2013 gün ve 2012/47 Esas, 2013/116 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
TCK.nın 102/2 ve 102/3. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, TCK.nın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması ve sanık hakkında TCK.nın 102/2 ve 102/3-c-d maddeleri uyarınca tayin olunan 13 yıl 6 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 10 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 9 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına ve devamında 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası yerine, hesap hatası yapılarak 7 yıl 17 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilerek, sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.