Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevli memura direnme ve görevli memura hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2008 gün ve 2006/247 Esas 2008/338 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevli memura direnme suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında görevli memura hakaret suçundan verilen hükme ilişkin temyize gelince;
Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verildiği anlaşılmış olup, bu husus bozma sebebi yapıldığından, tebliğnamede beraat eden sanığa tazminat hakkının hatırlatılması luzumuna ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'ın aşamalarda alınan beyanları, olay hakkında tutulan 11.04.2006 tarihli tutanak içeriği ile tutanak tanıklarının beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın polis memurlarının kendisi hakkında işlem yapmak istediği sırada, mukavemet etmeksizin sinkaflı küfürlerde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın TCK.nın 125/3-a, 4 maddeleri uyarınca hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy