Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2008/407 Esas, 2012/39 Karar sayılı, re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık müdafiin 21.02.2012 tarihli oturumdaki lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi TCK.nın 62. maddesini de kapsadığı halde, sanığın cezasından anılan madde gereğince ile indirim yapılıp yapılmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
Sanık ve mağdurun çocuk olmaları nedeniyle, kanun hükmü gereği zorunlu olarak görevlendirilen vekillerine ödenen vekâlet ücretlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.