Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan beraatine dair Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2010 gün ve 2009/254 Esas, 2010/49 Karar sayılı hükmün katılan tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09.12.2013 gün ve 2012/1568 Esas, 2013/12883 Karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2014 gün ve 5-2010/250882 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 09.12.2013 gün ve 2012/1568 Esas, 2013/12883 sayılı bozma kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Dairemizce verilen 09.12.2013 gün ve 2012/1568 Esas, 2013/12883 Karar sayılı ilamdaki diğer sanık ... hakkında hakaret ve sanık Özcan Acar hakkında kasten yaralama suçlarından onama hükümlerinin aynen muhafazasına, 17.03.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Sanığın eşi olan mağdureye yönelik anal yoldan farklı zamanlarda ve zorla birden fazla cinsel ilişkiye girme suçundan açılan kamu davasında mahkûmiyete
yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmiştir. Dosyada çözümlenmesi gereken sorun suçun sübutuna yöneliktir.
Dairemiz sübut değerlendirmesinde:
1- Mağdurun aşamalarda özde çelişki oluşturmayan beyanlarını,
2-Mağdurun faile iftira atmasını gerektirir bir husumetinin bulunmamasını,
3- Olayı doğrulayan tıbbi bulguları,
4-Tanık beyanları ile varsa diğer yan delilleri aramaktadır.
Olayın görgü tanığı bulunmamaktadır. Mağdure ile kayınvalidesi arasında sorun yaşandığı sabittir. Ancak mağdure ile sanık arasında iftira atmayı gerektirecek herhangi bir husumetin varlığı dosyaya yansımamıştır.
Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlı Tıp Anabilim Dalında görevli iki öğretim görevlisinin düzenlediği 27.03.2009 tarihli raporda hastanın anal muayene sırasında çok ağrılı ve ajite olduğu, anal tonus muayenesinin ağrılı ve tonusun azalmış olduğunun saptandığı, bu bulguların akut livata lehine olmakla birlikte kesin sonucun adli tahkikat ile belirlenmesinin uygun olacağı belirtilmiştir.
Mağdure 26.03 2009 tarihli dilekçesinde evlendiği gün rahatsız olması nedeniyle eşinin arkadan cinsel ilişkiye girdiğini, bu acıyı 4 gün çektiğini, günlerce oturamadığını, günü bittiğinde normal yoldan ilişkiye girdiğini, daha sonraları da aynı şeyi yaptığını, dayanamadığını;
Aynı tarihli savcılık beyanında evlendikleri ilk günden beri sanığın kendisi ile normal ve anal yoldan ilişkiye girdiğini, rızası olmamasına rağmen anal yoldan kendisi ile müteaddit defalar cinsel ilişki kurduğunu, anal yoldan en son ilişkinin 22.03.2009 günü olduğunu;
27.03.2009 tarihli rapordaki öyküsünde 22.03.2009 tarihinde istemediği halde eşinin ters ilişkiye zorladığını, evlendiğinden beri 4-5 defa ters ilişkilerinin olduğunu,
04.11.2009 tarihli mahkeme beyanında evlendikleri gün aybaşı olduğundan dolayı ilişkiye girmek istemediğini, sanığın normal yoldan ve arkadan zorla ilişkiye girdiğini, sonraki günlerde normal ilişkilere rıza gösterdiğini, ancak anal yoldan ilişkilere karşı çıktığını, sanığın zorla yaptığını, buna dayanamadığını;
08.02.2010 tarihli oturumda ise ilk gün aybaşı olmasına rağmen kendisini ispatlamak için normal yoldan ilişkiye girmek istediğini ve bu şekilde ilişkiye girdiklerini, arkadan ilişki olmadığını, devam eden günlerde normal ve anal ilişkinin birkaç defa olduğunu, anal ilişkinin isteği dışında olduğunu ifade etmiştir.
Sanık savunmasında evlendikleri gece adetli olması nedeniyle mağdurenin isteği ve ısrarı doğrultusunda anal yoldan cinsel ilişkiye girdiklerini, başkaca anal ilişkinin olmadığını söylemiştir.
Mahkeme gerekçesinde sanığın savunmasını üstün tutarak evlendikleri ilk gece aybaşı olması nedeniyle mağdurenin zorlaması sonucu sanığın anal yoldan ilişkiye girdiğini kabul etmiş, bu nedenle delil yetersizliğinden sanığın beraatine karar vermiştir. Gerekçede mağdurenin beyanlarına neden itibar edilmediği, sanık savunmasının neden üstün tutulduğu tartışılmamıştır.
İlk gece mağdurenin adetli olduğu sabittir. Mağdurenin 08.02.2010 tarihli mahkeme beyanı ile diğer beyanları arasında ilk gece anal ilişkinin olup olmadığı konusunda çelişki bulunmaktadır. Ancak sanık iddianamede sadece ilk geceki anal ilişkiden dolayı suçlanmamakta, sonraki dönemlerde de rıza dışı anal ilişki ile itham edilmektedir. Mağdurenin ilk gece dışında diğer zamanlarda gerçekleşen anal ilişkiye yönelik anlatımları tutarlıdır. Özellikle 22.03.2009 tarihindeki anal ilişki anlatımı 27.03.2009 tarihli rapordaki bulgularla doğrulanmaktadır.
Zira Adli Tıp raporunda eylemin rıza veya tehdit ile zora dayalı olarak mukavemetin kırılması ile veya kaydırıcı kullanılması gibi durumlarda anal bölgede iz ve emare olmayabileceği belirtilmektedir. Buna rağmen mağdurede tespit edilen akut fiilli livata emareleri beyanlarının samimi ve doğru olduğunu göstermektedir.
Sonuç olarak kocası olan sanığa iftira etmesi için bir nedeni bulunmayan mağdurenin rızası dışında farklı zamanlarda sanık tarafından birden fazla anal yoldan tecavüze uğradığına dair tıbbi raporla desteklenen anlatımlarına itibar edilmeli ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmelidir. Bu nedenle beraat kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.