MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Müştekinin yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan 04.03.2011 tarihli kurul raporuna göre yaralanmanın " ....organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu..." hususunun bildirilmesi karşısında sanıkların eylemlerinin TCK'nın 87/1-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı Kanunun 87/2-b maddesi uyarınca uygulama yapılması,
Sanıkların etkisi altında kaldıkları hiddet ve şiddetli elemin derecesine göre haklarında tayin olunan cezalarda TCK'nın 29. maddesi uyarınca asgari orandan uzaklaşılarak indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,
Yetersiz gerekçe ile sanıklar haklarında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Sanıklar haklarında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Hükmün gerekçesinde, oluşa uygun olarak sanıkların eylemlerini haksız tahrik altında işledikleri kabul olunmasına karşın hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 29/1. maddesi yerine aynı Kanunun 89/1. maddesi olarak gösterilmesi,
Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.