(5237 S. K. m. 53, 62, 109)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönünden bozma üzerine verilen hükümlerin sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi ve yine sanıklar müdafiince incelemenin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 02.07.2014 Çarşamba saat 13.30a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.
Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Fuat Uslu hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine sanıklar müdafiinin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde duruşmasız inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bugün dava evrakı, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.
Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Olay tarihinde 23 yaşı içerisinde bulunan sanık E. hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında da nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin onanmasına,
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklardan A.'ın, suç tarihinde 10 yaşı içerisinde bulunup, dayısının oğlu olan mağduru cinsel maksatla alıkoyduğu, mağdurla anal yoldan ilişkiye girmesinin ardından kardeşi olan sanık E.'yle beraber 2011 yılı Mart ayında bir gün evlerine gelen mağduru cinsel maksatla hürriyetinden yoksun kılıp, cebir tehdit veya hile kullanmaksızın birbirini takiben anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanıklardan E.'nin eylemine uyan TCK.nın 109/1-3b-f-5, 62/1. maddeleri ve A.'ın ise TCK.nın 109/1-3b-f-5, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,
Sanık E. hakkında hükmolunan hapis cezasının kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy