Sanık ... hakkında basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yapılan yargılaması sonunda; eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyetine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2010 gün ve 2010/54 Esas, 2010/136 Karar sayılı hükümlerin sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 18.02.2014 gün ve 2012/4609 Esas, 2014/1890 Karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik onama kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 gün ve KD-2014/182424 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 18.02.2014 gün ve 2012/4609 Esas, 2014/1890 Karar sayılı onama kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, CMK.nın 308/2 ve 3. maddesi uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.