Hükümlü ...'ın, cinsel taciz suçundan Biga Sulh Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarih ve 2012/504 Esas, 2013/631 sayılı Kararı ile mahkûm olduğu toplam 4 ay 30 gün hapis cezasının infazı sırasında, hükümlünün 25.04.2014 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine ilişkin Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2014 tarihli talebi üzerine, şartla tahliye talebinin bir ay önce gönderilmesinin kanunun amacına uygun olmadığı ve şartla tahliye tarihinden en fazla 3 gün önce gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle infaz dosyasının iadesine dair Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.03.2014 tarih ve 2014/221 Değişik İş sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarih ve 2014/105 Değişik İş sayılı Kararının;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda, hükümlülere ilişkin koşullu salıverilme talebinin iadesine ilişkin bir düzenlemenin mevcut bulunmadığı ancak Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 16/5-1-son maddesinde "Vaka sorumlusu; Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen hükümlülerden, koşullu salıverilmelerine bir aydan az süre kalanlar hakkında koşullu salıverilme kararı alınması için gerekli hazırlıkların yapılmasından ve koşullu salıverme öncesi değerlendirme raporunun hazırlanmasından, sorumludur." şeklindeki düzenleme ile aynı Yönetmeliğin 91/1. maddesindeki "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen ve koşullu salıverilmesine bir aydan az süresi kalan hükümlüler hakkında vaka sorumlusu tarafından, salıverme öncesi değerlendirme raporu hazırlanmasına başlanır. Hazırlanan raporda hükümlünün denetimli serbestlik altında geçen süre içerisinde tutum ve davranışlarıyla kurallara ve yükümlülüklere uyumundaki gayret ve çabası değerlendirilir." düzenleme nazara alınarak birlikte değerlendirildiğinde, Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının hükümlünün koşullu salıverilmesine ilişkin talebinin yazılı gerekçe ile iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından bahisle, 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.06.2014 gün ve 94660652-105-17-4227- 2014/10959/37840 sayılı Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma istemine konu uyuşmazlığın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesindeki koşullu salıverilmeye ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği uyarınca salıverme öncesi hazırlanması gereken değerlendirme raporuna ilişkin olması karşısında, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Resmî Gazete de yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 2014/1 sayılı Kararına göre inceleme yapma görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye tevdiine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.