Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 227/2, 227/4 ve 43/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 5000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2013 gün ve 2007/285 Esas, 2013/293 sayılı Kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre;
1- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 227/4. maddesi kapsamında eylemini müştekiye karşı zorla işlediğine dair soyut iddia dışında delil bulunmadığı halde sanığın cezasından kanuni olmayacak şekilde artırım yapılması,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 43/1. maddesinde yer alan zincirleme suç hükümlerine göre, sanığın eylemini birden çok kişiye karşı işlediğinden bahisle uygulama yapılmış ise de; söz konusu fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçlarında her bir mağdur için ayrı ayrı suç oluşacağı gözetilmediği gibi mağdurların kimlikleri ve sayısının kararda belirtilmeyerek denetime uygun olmayacak şekilde karar verilmesi isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 08.05.2014 gün ve 94660652-105-35-2976-2014-9276/31621 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:
Sanık ...'nın vekâletnameli avukatı bulunduğu halde sanık ve müdafiin gıyabında verilen kararın müdafii yerine sanığa tebliğ edilmekle Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2013 gün ve 2007/285 Esas, 2013/293 sayılı Kararı henüz kesinleşmediği ve bu aşamada kanun yararına bozma isteğinde bulunulamayacağı anlaşıldığından, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.