Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçundan hükümlü ...’nın, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2008 tarihli ve 2008/499-857 sayılı kararı ile hükmedilen 2 yıl hapis cezasının infazı sırasında, 13.06.2014 tarihli dilekçe ile yaptığı denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin reddine dair Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğinin 13.06.2014 tarihli ve 2014/753-749 sayılı kararma yönelik hükümlü vekilinin vâki itirazının reddine ilişkin mercii Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2014 tarihli ve 2014/1262 D. İş sayılı kararı;
Dosya kapsamına göre, Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğince, hükümlünün 13.06.2014 tarihli denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin, Açık Ceza İnfaz Kumrularına Ayrılma Yönetmeliğinin 13. maddesindeki “Kendi isteğiyle kapalı kuruma dönen hükümlüler, altı aylık süre geçtikten sonra yeniden açık kuruma ayrılabilir.” şeklindeki düzenleme gerekçe gösterilerek denetimli serbestlikten faydalanma şartlarını taşımadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin açık ceza infaz kuruntunda iken kapalı ceza infaz kurumuna giden hükümlüler hakkında uygulanabileceği, somut olayda ise ilgilinin bulunduğu yerde kadın açık ceza infaz kurumu bulunmadığından, 13.03.2014 tarihli dilekçe ile denetim hakkı dolana kadar kapalı ceza infaz kurumunda kalmak istediğini belirtir dilekçesi üzerine, Kahramanmaraş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilerek cezasının infazına başlandığı cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26.09.2014 gün ve 94660652-105-46-9094- 2014/17467/59891 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya ve kanun yararına bozma isteyen ihbarname içeriğine göre, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve 29.01.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına ilişkin olan kanun yararına bozma isteminin inceleme görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye TEVDİİNE, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.