MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanığın 02.02.2015 havale tarihli dilekçeyle cezasının onanmasını istediğini beyan etmek suretiyle temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından; sanık müdafiin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan mağdure vekilinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdure hakkında Adana Dr.... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 02.07.2014 günlü raporunda, mağdureye " anksiyete ile giden uyum bozukluğu" tanısı konulmuş olup ruh sağlığında kalıcı bozulma olup olmadığı hususunda 6 ay sonra değerlendirme yapılması gerektiğinin bildirilmesi karşısında, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, tetkik edilen konunun uzmanı çocuk psikiyatrisi uzmanı bir doktor ile adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla, anılan kanunun 7/f maddesinde 6. ihtisas kurulunda görev yapması öngörülen diğer dallardan uzman doktorların da iştirakiyle ve toplam en az 5 uzman doktorla oluşturulmuş bir heyetten rapor alınmasından sonra TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri ve sonucuna göre lehe kanunun tespiti gerekirken kanuni olmayan gerekçe ile ruh sağlığına ilişkin raporun alınmasından vazgeçilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.