Fuhuş suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 227/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2009 tarihli ve 2007/565 Esas, 2009/1451 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanunun 227/2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanunun 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin, aynı Mahkemenin 06.11.2013 tarihli ve 2013/367 Esas, 2013/1135 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebi üzerine Dairemizin 14.10.2014 gün ve 2014/7363 Esas, 2014/11248 sayılı bozma yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.01.2015 gün ve 2014/218781 sayılı itirazname ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine itirazın kabulü ile hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizce verilen 05.03.2015 gün ve 2015/3-2439 sayılı karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2015 tarihli tebliğnamesiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince maddi hataya ilişkin düzeltme isteminde bulunulmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozmaya konu kararın Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2013 gün 2013/367 Esas, 2013/1135 sayılı Kararı olduğu halde sehven aynı mahkemenin 16.12.2009 gün ve 2007/565 Esas, 2009/1451 sayılı Kararının bozulduğu anlaşılmakla, Dairemizin 05.03.2015 gün ve 2015/3-2439 sayılı ilamının son paragrafındaki “ Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2009 tarihli ve 2007/565 Esas, 2009/1451 sayılı Kararının” ibaresinin çıkartılıp yerine “ Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2013 gün 2013/367 Esas, 2013/1135 sayılı Kararının” ibaresinin eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.