MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
..., ..., ..., İrfan
Bekiroğlu
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet sanıklar Uğur, Ümit, Vedat, İrfan
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar Vedat, Oktay, Uğur, Eren, Ümit ile İrfan haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıkların uyuşturucu madde temin etmesi için para verdikleri mağdurun uyuşturucuyu getirmemesi üzerine onun işyerinden alıp Oktay'a ait dükkana getirerek alıkoydukları olayda mağdurun, sanıklara karşı haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen eyleminin sanıklar yönünden hukuken korunan bir eylem olmaması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde müsnet suçtan belirlenen cezalarda TCK'nın 29. maddesi ile indirim yapılması suretiyle cezaların eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar Eren ve Oktay müdafiileri ile sanıklar Uğur, Ümit, Vedat ve İrfan'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında düzenlenen iddianamede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açıldığı halde uygulanması talep edilen sevk maddelerinin gösterilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olacak şekilde sanığa ek savunma hakkı verilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b, 29/1, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olması ve 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde değişiklik yapılıp bu kapsamda anılan suç yönünden koşulların oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" veya "davanın düşmesi" seçeneklerine de yer verilmesi karşısında, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak kanun değişikliği sonrası mahkemesince değerlendirme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonuca göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında haksız tahrike ilişkin TCK'nın 29. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.