MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla kasten yaralamaya teşebbüs (katılan sanık ... hakkında), nitelikli kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık (katılan sanık ... hakkında)
HÜKÜM : Kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından beraat, çocuğun basit cinsel istismarı, nitelikli kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler katılan sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler gözetilip, dosya incelendi.
Katılan sanık ...'ın Diğer sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasına katılmaya ve bu suçtan kurulan hükmü katılan sıfatıyla temyiz etmeye hakkı olmadığından ve 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan tayin edilen 1.500 TL adli para cezasının tür ve miktarı itibarıyla kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılan sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs etme ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından, katılan sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Katılan sanık ... müdafisi Av. ...’ in katılan sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Katılan sanık ... müdafilerinin 25.06.2013 ve 28.06.2013 tarihlerinde vermiş oldukları süre tutum dilekçelerinde sadece müvekkiline çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiklerinin, katılan sanık ... müdafisi Av. ...’in CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra vermiş olduğu 22.07.2013 tarihli dilekçeyle katılan sanık ... hakkında verilen hükümleri temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, kanuni süresinden sonra gerçekleşen temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Katılan sanık ...’ın katılan ...’e karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan, katılan sanık ...’in katılan sanık ...’a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ile katılan sanık ...’ın katılan sanık ...’e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan verilen mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy