MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit, cinsel taciz, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan hüküm kurulurken temel cezanın TCK'nın 105/1. maddesi uyarınca belirlenmesi ve sonrasında aynı Kanunun 105/2. maddesinin uygulanması gerekirken doğrudan TCK'nın 105/2. maddesine göre cezanın belirlenmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle getirildiği, hüküm tarihinde bu düzenlemenin bulunmadığı nazara alındığında; hakkında TCK'nın 62/1. maddesi uygulanıp geçmişteki hali ve suç işleme hususunda bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat oluştuğu gerekçesiyle cezası ertelenen sanık hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunduğu kabul edilerek TCK'nın 51. madde uygulamasıyla da çelişki oluşturacak şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.