MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 2911 sayılı Kanuna muhalefet, ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması
HÜKÜM: Sanıklar haklarında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davalarının 6352 sayılı Kanunun geçici 1/1. maddesi uyarınca ertelenmesine; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile ...'ın ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan (sanıklar ... ile...’nin ikişer, diğer sanıklar ..., ..., ..., ...'ın birer kez) mahkûmiyetleri ile sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, diğer sanıklar haklarında aynı suçtan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Mahkemece sanıklar.., ..., ...,... haklarında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, adları geçen sanıkların anılan suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar, mahallinde merciince verilmek üzere temyiz incelemesinin tüm sanıklar haklarında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümler ile sanıklar ..., ..., ... haklarında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ve sanıklar ...'la ... haklarında aynı suçtan verilen beraat kararları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ile ... haklarında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Mahkemece yokluklarında verilen hükümleri kanuni süresinde temyiz eden sanıkların daha sonra dosyaya ibraz ettikleri 18.11.2013 ve 22.12.2013 havale tarihli dilekçeleri ile vaki temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirmeleri karşısında mevcut haliyle ortada adları geçen sanıklar haklarında temyiz incelemesi yapılmasını gerektirir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından bu sanıklar yönünden dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE,
Tüm sanıklar haklarında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar haklarında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davalarının suç tarihinden sonra 05.07.2012 günlü, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 1/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair verilen kararların aynı maddenin dördüncü fıkrası nazara alındığında 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesine göre durma kararı niteliği taşıması nedeniyle itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca mahallinde itiraz merciince bu hususta gereği yapılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Sanık ... hakkında kara ulaşım aracının kaçırılması veya alıkonulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... haklarında demiryolu ulaşım aracının kaçırılması veya alıkonulması suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kara ulaşım aracının kaçırılması veya alıkonulması ve demiryolu ulaşım aracının kaçırılması veya alıkonulması suçlarından (iki kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu başkanı olarak görev yapan sanığın, suç tarihinden önce Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığınca şehir içindeki hafif raylı sistem ile dolmuş güzergahlarının yeniden belirlenmesine dair alınan kararın yürürlüğe gireceği tarih olan 29.11.2010 günü federasyona bağlı dolmuşçular ile çeşitli sivil toplum kuruluşlarını gösteri yapıp karara karşı çıkmaya çağırmasının ardından aynı gün sabah şehrin değişik yerlerindeki meydanlarda toplanan grupları azmettirmek suretiyle bir suç işleme kararının icrası kapsamında muhtelif yerlerde belediye özel halk otobüsü ile hafif raylı sistem taşıma aracının hareket etmesini engellediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 223/2, 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 223/1, 223/2. maddeleri (iki kez) ile mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, TCK'nın 51. maddesi yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.