Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/2, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2011 tarih ve 2010/262 Esas, 2011/185 sayılı Kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Mahkemece ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2010 günlü, 2010/1003 soruşturma, 2010/512 esas sayılı iddianamesi ile şüpheliler ... ile ... haklarında birden fazla kişiyle birlikte cinsel amaçlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, sanık ...'ın eyleme iştirakinin bulunmadığı ve eylemin cinsel amaçlı olarak gerçekleştirildiğinin sabit olmadığından bahisle beraatine, diğer sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/2. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza belirlendikten sonra mezkur Kanunun 62. maddesi uyarınca cezada 1/6 oranında indirime gidilerek sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, beraat eden diğer sanık yönünden Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15.10.2014 tarihli ve 2013/967 Esas, 2014/11129 sayılı Kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine aynı mahkemenin 02.06.2015 gün ve 2015/12 Esas, 2015/571 sayılı Kararı ile sanık ...'ın birden fazla kişiyle birlikte cinsel amaçlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı kabul edilerek 5237 sayılı Kanunun 109/2, 109/3, 109/5, 62/1. maddelerinin tatbiki neticesinde 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün 15.03.2016 tarihinde Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2015/9985 Esas, 2016/2245 sayılı Kararı ile onanarak kesinleştiği nazara alındığında, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 109/2, 109/3, 109/5. maddelerini ihlal ettiği, belirlenecek hapis cezasının 2 yılın üzerinde olacağı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine kanuni olanak bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.06.2016 gün ve 94660652-105-55-6123-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:
“Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeden önce, sanığın kendisine yüklenen suçu işlediğinin sabit görülmesi ve işlediği suç dolayısıyla hakkında cezaya hükmolunmuş olması gerekir. Ancak, mahkeme sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurduktan sonra vereceği kararla, bu mahkumiyet kararının açıklanmasını geri bırakacaktır. Başka bir deyişle, mahkeme yaptığı yargılama sonucunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğini sabit görerek hakkında belli bir cezaya hükmedecektir. Ancak hükmün kurulmasını müteakip, mahkeme bunun açıklanmasının geri bırakılmasına karar verecektir.” (..., Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, 3. Yılında Yeni Ceza Adaleti Sistemi, Ankara, 2009, s. 49)
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında aslında ortada iki ayrı karar bulunmaktadır. Bunlar yapılan yargılama sonucunda kurulan mahkûmiyet hükmü ve kanunda öngörülen şartların bulunması durumunda da kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasından ibarettir.
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder” hükmüne yer verilmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı içerisinde bulunmakla birlikte hükmün açıklanmaması sebebiyle hukuken bir varlık kazanmayan mahkûmiyet hükmündeki hukuka aykırılıkların ancak hükmün hukuken varlık kazanması durumunda olağan veya olağanüstü kanun yolları denetimine konu olabileceği tartışmasız bir gerçektir.
Bu bakımdan, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2011 ve 2010/262 Esas, 2011/185 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı ile ilgili olarak, açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasından sonra şartlarının bulunması durumunda temyiz veya kanun yararına bozma incelemesine konu olabileceği ve ancak bu aşamadan sonra hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıklar denetime konu yapılabileceğinden, koşulları itibariyle oluşmayan kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.