MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, tehdit
HÜKÜM: Eylemin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesinde yer alan düzenleme gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçe ile açıkca katılma iradesinin ortaya konulduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mezkur madde ile 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin tüm, temyiz itirazları ile sanık ve müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesi uyarınca hükmedilen yedi yıl altı ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca indirim yapıldığında altı yıl üç ay yerine altı yıl sekiz ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektiren bir hal teşkil etmemesi nedeniyle aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "6 yıl 8 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine “6 yıl 3 ay” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.