MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık ... hakkında diğer sanıklar... ve ... ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama sonucunda kurulan 18.05.2010 tarihli mahkûmiyet hükümlerine karşı sanıklar... ve ...'nın süresinde temyiz yoluna başvurması üzerine dosyanın Yargıtaya gönderilip incelenmesini müteakip, yokluğunda verilen hükmün süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirilerek infaza verilmesinden sonra cezaevine alınan sanık ...'in 11.12.2013 tarihli dilekçe ile yokluğunda verilip tebliğe çıkartılan hükümden haberdar olmadığını, usulsüz yapılan tebligata istinaden hükmün kesinleştirilerek infaza verildiğini beyanla eski hale getirme talepli temyiz hakkını kullanmak istediğini belirtmesi üzerine mahkemece verilen 18.12.2013 günlü ek karar ile sanığın temyiz talebinin kabulü ile infazın durdurulmasına karar verilmiş ise de, eski hale getirme talebi konusunda değerlendirme yapma yetkisinin Yargıtay ilgili Ceza Dairesinde olması ve yapılan incelemede, yokluğunda verilen hükmün sanık ...'in kovuşturmada beyan ettiği adresler dışındaki adrese usulsüz şekilde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında eski hale getirme ve temyiz talebinin yerinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanığın iki mağdura karşı işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı iki kez cezalandırılması gerekirken eylemlerin zincirleme tek suç kabul edilerek hüküm kurulması sonucunda eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.