Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı TCK'nın 227/2, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 10.400 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, aynı Kanun'un 53/1 maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası gereğince mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, anılan Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca para cezalarının birer aylık 40 eşit taksitte tahsiline dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli ve 2014/1929 Esas, 2015/1118 sayılı Kararını kapsayan dosya incelendi;
Dosya kapsamına göre,
1- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde yer alan “Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz” amir hükmü karşısında, sanıklar hakkında hükmedilen para cezasının birer aylık 40 eşit taksitte tahsiline karar verilmesinde,
2- 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinde yer alan “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanıklar haklarında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesinde,
3- 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesinde yer alan, cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” hükmü uyarınca, sanıklar hakkında denetim süresinin en az 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,
4- Sanıklar haklarında hükmolunan hapis cezasının ertelenmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 53/3-1. cümlesinde yer alan "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz...." hükmüne aykırı olarak, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanıklar haklarında kendi alt soyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,
İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.03.2016 gün ve 94660652-105-34-351-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına, uygulama maddelerine, kanun yararına bozma isteyen ihbarname içeriğine, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 26.02.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 günlü, 2016/1 sayılı kararına göre, temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy