MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)
HÜKÜM: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdureler ... ile ...’ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) ve mağdure ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamına göre; sanığın, mağdure ...’yi bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda öptüğünün, anal ve oral yoldan mağdurenin vücuduna cinsel organını soktuğunun anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re’sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdure ...’ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez) suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, suç tarihinde onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdureyi cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın aracına bindirerek gezdirdiğinin ve işyerine farklı zamanlarda kendiliğinden gelen mağdureyi aynı şekilde hürriyetinden yoksun kıldığının anlaşılması karşısında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın işlediği hürriyetten yoksun kılma eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 109/1 ve 43/1. maddeleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek, aynı Kanunun 109/2. maddesinin tatbiki suretiyle mahkûmiyet kararı verilmesi,
Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca lehe temyiz üzerine cezanın aleyhe değiştirilemeyeceğine ilişkin hüküm de göz önünde bulundurulmak suretiyle aynı Kanunun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.