MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), fuhuş (sanık ...)
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdurenin Cumayeri ilçesinde petrol istasyonu önünde beklediği sırada sanık ...'ın kullandığı araca diğer sanıklar .... ile .... tarafından zorla bindirilip Adapazarı iline götürüldüğü anlaşıldığından, mevcut haliyle olayda mağdurenin babası olan sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemeleri için diğer sanıkları azmettirdiği hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,
Mağdurenin aşamalarda değişen ve çelişkili beyanları, adli muayene raporu, sanık ...'ın soruşturma evresinde savcılıkta verdiği ikrar içerikli savunmasında mağdureyi eylem sonrasında kendisinin otogara bıraktığını beyan etmesi nazara alındığında, sanıkların mağdurenin şahsına zararları dokunmaksızın hürriyetinden yoksun kılmalarını müteakip mağdurenin kendi gayretiyle mi yoksa sanık ... tarafından güvenli bir yere bırakılmak suretiyle mi serbest kaldığı hususunda şüphe oluştuğu ve oluşan şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden haklarında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinin uygulama dışı bırakılması,
Sanık ...'un hükümlerden sonra 03.10.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,
Kabule göre de;
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık ... ile sanıklar Ali, .... ve .... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy